مقالات
شفافیت یکی از ویژگیهای مهم بسیاری از شبکههای بلاکچینی عمومی است. تراکنشهایی که روی چنین شبکههایی ثبت میشوند، معمولاً از طریق مرورگرهای بلاکچین قابل مشاهده هستند و اطلاعاتی مانند آدرس فرستنده، آدرس گیرنده، زمان انجام تراکنش و در برخی شبکهها مقدار انتقالیافته را میتوان بررسی کرد. این ویژگی به شفافیت شبکه کمک میکند، اما در عین حال پرسشهایی درباره حریم خصوصی کاربران در بلاکچین ایجاد کرده است. Blank Wallet یکی از پروژههایی بود که با تمرکز بر همین مسئله شکل گرفت. این کیف پول تلاش میکرد ابزارهای مدیریت داراییهای بلاکچینی را با فناوریهای افزایش حریم خصوصی ترکیب کند تا ارتباط میان برخی فعالیتهای کاربر روی شبکه دشوارتر شود.
نکته مهم این است که Blank Wallet در سال ۲۰۲۲ نام خود را به BlockWallet تغییر داد. بنابراین هنگامی که در منابع قدیمی با عنوان Blank Wallet مواجه میشوید، در واقع با نام پیشین پروژهای روبهرو هستید که بعدها با برند BlockWallet ادامه فعالیت داد.
هشدار مهم: این مطلب صرفاً با هدف آموزش و افزایش آگاهی درباره کیف پول Blank Wallet، فناوریهای مرتبط با حریم خصوصی و نحوه عملکرد تراکنشهای بلاکچینی تهیه شده است. معرفی قابلیتهای این کیف پول بهمعنای توصیه به استفاده از آن یا سرویسهای مرتبط نیست. همچنین استفاده از ابزارهای افزایش حریم خصوصی ممکن است در حوزههای قضایی مختلف تابع قوانین و محدودیتهای متفاوتی باشد. پیش از استفاده از هر کیف پول یا سرویس بلاکچینی، امنیت، وضعیت فعلی پروژه، قوانین مرتبط و منابع رسمی آن را بررسی کنید.
کیف پول بلنک والت (Blank Wallet) یک کیف پول غیرامانی یا Non-Custodial بود که بهصورت افزونه مرورگر توسعه یافت و تمرکز ویژهای بر حریم خصوصی کاربران در تعامل با شبکههای بلاکچینی داشت. غیرامانی بودن به این معناست که کنترل کلیدهای لازم برای مدیریت دارایی در اختیار خود کاربر قرار میگیرد و ساختار کیف پول بر نگهداری متمرکز کلیدهای کاربران توسط ارائهدهنده سرویس متکی نیست.
ایده اصلی Blank Wallet این بود که یک کیف پول معمولی صرفاً ابزاری برای ایجاد و مدیریت آدرسها نباشد، بلکه بتواند برخی فناوریهای حفظ حریم خصوصی را نیز در اختیار کاربر قرار دهد. در نسخههای اولیه، Blank Wallet بهطور مشخص بر اکوسیستم اتریوم و توکنهای مبتنی بر استاندارد ERC-20 تمرکز داشت و از قراردادهای هوشمند و فناوریهای رمزنگاری برای ایجاد قابلیتهای مرتبط با حریم خصوصی استفاده میکرد.
برای درک فلسفه ایجاد Blank Wallet ابتدا باید تفاوت میان شفافیت بلاکچین و حریم خصوصی کاربر را شناخت. در بسیاری از بلاکچینهای عمومی، دفترکل شبکه برای همه قابل مشاهده است. هر فرد میتواند با استفاده از یک Blockchain Explorer اطلاعات ثبتشده روی شبکه را مشاهده کند. برای مثال، بسته به ساختار شبکه ممکن است اطلاعات زیر عمومی باشند:

آدرس فرستنده
آدرس دریافتکننده
مقدار انتقال
زمان ثبت تراکنش
شناسه یا هش تراکنش
کارمزد شبکه
وضعیت تراکنش
موجودی و تاریخچه برخی آدرسها
اگرچه آدرس کیف پول معمولاً بهصورت مستقیم شامل نام و مشخصات هویتی صاحب آن نیست، اما این موضوع به معنای ناشناس بودن کامل کاربر نیست. در واقع، بسیاری از بلاکچینهای عمومی را میتوان بیشتر نام مستعار یا Pseudonymous دانست تا کاملاً ناشناس. اگر یک آدرس بلاکچینی به هویت واقعی فردی مرتبط شود، بررسی تاریخچه عمومی آن آدرس میتواند اطلاعات بیشتری درباره فعالیتهای آن در اختیار تحلیلگران قرار دهد.
یکی از نکات مهم در بررسی Blank Wallet، تفاوت میان سه مفهوم «شفافیت»، «نام مستعار» و «ناشناس بودن» است.
مفهوم | توضیح |
⬅️ شفافیت | اطلاعات تراکنش روی دفترکل عمومی قابل مشاهده است |
⬅️ نام مستعار | آدرس کیف پول بهجای نام واقعی کاربر در شبکه نمایش داده میشود |
⬅️ حریم خصوصی | تلاش میشود میزان اطلاعات قابل مشاهده یا امکان ارتباط میان فعالیتهای کاربر کاهش پیدا کند |
⬅️ ناشناس بودن | هویت واقعی کاربر با فعالیت او قابل ارتباط نباشد |
⬅️ ناشناس بودن کامل | حتی با ترکیب دادههای مختلف نیز نتوان فعالیت را به هویت مشخصی مرتبط کرد؛ دستیابی قطعی به چنین وضعیتی در عمل بسیار دشوار است |
بنابراین استفاده از یک آدرس طولانی و ناشناس در ظاهر، بهتنهایی تضمین نمیکند که هویت صاحب آن قابل شناسایی نباشد.
معماری اولیه Blank Wallet بر استفاده از قراردادهای هوشمند حریم خصوصی و اثباتهای رمزنگاری استوار بود.
در مدل اولیه این پروژه، دارایی میتوانست وارد یک قرارداد هوشمند شود و سپس عملیات برداشت به آدرس دیگری انجام گیرد. هدف این معماری کاهش ارتباط مستقیم و آشکار میان آدرس اولیه و آدرس جدید بود. در این ساختار، بهجای آنکه مسیر انتقال دارایی صرفاً به شکل یک ارتباط مستقیم میان دو آدرس نمایش داده شود، یک لایه واسط مبتنی بر قرارداد هوشمند و فناوریهای رمزنگاری وارد فرایند میشد. Blank Wallet برای پیادهسازی قابلیتهای حریم خصوصی اولیه خود از فناوری مرتبط با Tornado Cash استفاده میکرد. این معماری با استفاده از قراردادهای هوشمند و اثباتهای رمزنگاری طراحی شده بود تا ارتباط مستقیم میان واریز و برداشت را کاهش دهد. این موضوع البته به معنای نامرئیشدن تراکنش در بلاکچین نبود. تراکنشهای مرتبط با قراردادهای هوشمند همچنان میتوانند روی شبکه ثبت شوند؛ مسئله اصلی، کاهش قابلیت ایجاد ارتباط مستقیم میان برخی مراحل تراکنش است.
یکی از مفاهیم مهم در فناوریهای حریم خصوصی بلاکچین، Zero-Knowledge Proof یا اثبات دانش صفر است.

به زبان ساده، اثبات دانش صفر روشی رمزنگاری است که در آن یک طرف میتواند صحت یک گزاره را اثبات کند، بدون آنکه الزاماً تمام اطلاعات زیربنایی مربوط به آن گزاره را آشکار کند. این مفهوم در برخی سیستمهای بلاکچینی میتواند برای طراحی سازوکارهایی استفاده شود که اطلاعات کمتری در اختیار ناظران قرار دهند.
برای مثال، یک سیستم میتواند بهگونهای طراحی شود که کاربر بتواند حق انجام یک عملیات مشخص را اثبات کند، بدون آنکه تمام اطلاعاتی که برای ایجاد آن حق استفاده شده است به شکل مستقیم منتشر شود. البته نحوه استفاده از اثبات دانش صفر در هر پروتکل متفاوت است و صرف استفاده از این فناوری نیز به معنای دستیابی خودکار به ناشناس بودن کامل نیست.
خیر؛ بهتر است درباره این موضوع از عبارت «افزایش حریم خصوصی» استفاده شود و نه «تضمین ناشناس بودن کامل».
حتی اگر ارتباط مستقیم میان دو آدرس با استفاده از فناوریهای رمزنگاری دشوار شود، عوامل دیگری ممکن است برای تحلیل فعالیت کاربر مورد استفاده قرار گیرند. برای نمونه، اطلاعاتی مانند زمان تراکنش، الگوی استفاده از شبکه، ارتباط با برنامههای غیرمتمرکز، اطلاعات شبکهای، آدرسهای قبلی و بعدی، نحوه انتقال دارایی میان سرویسهای مختلف و دادههای خارج از زنجیره میتوانند در برخی شرایط برای تحلیل فعالیتها مورد استفاده قرار گیرند.
بنابراین میان Privacy و Anonymity تفاوت مهمی وجود دارد. ابزارهای حریم خصوصی میتوانند میزان اطلاعات آشکار را کاهش دهند یا تحلیل ارتباط میان تراکنشها را دشوارتر کنند، اما این مسئله نباید بهعنوان تضمین ناشناس بودن مطلق تفسیر شود.
Blank Wallet در دسته کیف پولهای غیرامانی قرار میگرفت.
در کیف پولهای غیرامانی، مسئولیت نگهداری اطلاعات حساس و دسترسی به کیف پول بر عهده خود کاربر است. این ساختار با کیف پولهای امانی متفاوت است؛ در سرویسهای امانی، یک مجموعه شخص ثالث میتواند بخشی از فرایند نگهداری یا کنترل دارایی را مدیریت کند. این تفاوت را میتوان به شکل زیر خلاصه کرد:
ویژگی | کیف پول غیرامانی | کیف پول امانی |
کنترل کلید | کاربر | معمولاً ارائهدهنده سرویس |
مسئولیت نگهداری اطلاعات بازیابی | کاربر | وابسته به ساختار سرویس |
بازیابی دسترسی | وابسته به اطلاعات بازیابی کاربر | ممکن است از طریق سرویس انجام شود |
وابستگی به واسطه | کمتر | بیشتر |
مسئولیت امنیت کاربر | بالا | میان کاربر و ارائهدهنده تقسیم میشود |
غیرامانی بودن مزایای خاص خود را دارد، اما مسئولیت بیشتری نیز برای کاربر ایجاد میکند. گمشدن اطلاعات بازیابی یا افشای کلید خصوصی میتواند پیامدهای جدی داشته باشد.
این بخش برای کاربرانی که درباره Blank Wallet جستوجو میکنند اهمیت زیادی دارد.
Blank Wallet نام اولیه پروژه بود و این پروژه در ژانویه ۲۰۲۲ به BlockWallet تغییر نام داد. بنابراین Blank Wallet و BlockWallet را نباید دو پروژه کاملاً مستقل در نظر گرفت. BlockWallet ادامه برند پروژهای بود که پیشتر با عنوان Blank Wallet شناخته میشد. این تغییر نام همچنین باعث شده است بسیاری از مقالات، بررسیها و مستندات قدیمی همچنان از عبارت Blank Wallet استفاده کنند، در حالی که منابع بعدی پروژه با نام BlockWallet منتشر شدهاند. هنگام مطالعه منابع قدیمی باید به تاریخ انتشار آنها توجه کرد؛ زیرا امکانات، معماری، شبکههای پشتیبانیشده و وضعیت عملیاتی یک کیف پول ممکن است در طول زمان تغییر کند.
مهمترین تفاوت Blank Wallet با بسیاری از کیف پولهای متداول، تمرکز ویژه آن بر Privacy بود. یک کیف پول معمولی ممکن است امکاناتی مانند ایجاد آدرس، مدیریت کلیدها، ارسال و دریافت دارایی و اتصال به برنامههای بلاکچینی را فراهم کند. Blank Wallet تلاش میکرد در کنار این امکانات، لایههای بیشتری برای حفاظت از حریم خصوصی ایجاد کند.
قابلیت | کیف پول معمولی | رویکرد Blank Wallet |
⬅️ مدیریت کلید | دارد | دارد |
⬅️ ارسال و دریافت | دارد | دارد |
⬅️ افزونه مرورگر | در بسیاری از کیف پولها وجود دارد | وجود داشت |
⬅️ تعامل با Web3 | ممکن است وجود داشته باشد | مورد توجه پروژه بود |
⬅️ تمرکز ویژه بر حریم خصوصی | الزاماً خیر | بله |
⬅️ استفاده از فناوریهای Privacy | محدود یا وابسته به کیف پول | از اهداف اصلی پروژه بود |
⬅️ کاهش ارتباط میان برخی آدرسها | معمولاً قابلیت اصلی نیست | از اهداف معماری اولیه بود |
با این حال، این مقایسه به معنای برتری مطلق یک مدل نسبت به مدل دیگر نیست. معماری کیف پولها براساس اهداف، شبکههای پشتیبانیشده و نحوه مدیریت امنیت متفاوت است.
خیر. حریم خصوصی در بلاکچین یک موضوع چندلایه است. پنهانکردن یا کاهش ارتباط میان برخی تراکنشهای آن چین تنها یکی از این لایهها محسوب میشود. اطلاعات کاربر ممکن است در سطوح دیگری نیز ایجاد یا افشا شوند؛ از جمله:
لایه بلاکچین: شامل آدرسها، قراردادهای هوشمند، زمان تراکنش و سایر دادههای ثبتشده روی شبکه است.
لایه شبکه: ارتباط کاربر با نودها و زیرساختهای اینترنتی میتواند دادههای دیگری ایجاد کند.
لایه برنامه: وبسایتها، افزونهها و DAppها ممکن است براساس مجوزها و معماری خود اطلاعات مختلفی دریافت کنند.
لایه خارج از زنجیره: اتصال یک آدرس عمومی به اطلاعاتی که خارج از بلاکچین منتشر شده است نیز میتواند بخشی از حریم خصوصی را کاهش دهد.
به همین دلیل، ارزیابی حریم خصوصی یک کیف پول نباید صرفاً براساس یک قابلیت انجام شود.

اتصال کیف پول به یک برنامه غیرمتمرکز یا DApp میتواند اطلاعاتی درباره آدرس عمومی کاربر در اختیار آن برنامه قرار دهد.
در بسیاری از موارد، صرف اتصال کیف پول با انتقال دارایی یکسان نیست، اما برنامه ممکن است بتواند آدرس متصلشده را مشاهده کند. اگر این آدرس دارای تاریخچه عمومی باشد، اطلاعات ثبتشده روی بلاکچین نیز ممکن است قابل بررسی باشند. بنابراین هنگام اتصال هر کیف پول به برنامههای Web3 باید مجوزها، دامنه وبسایت و درخواستهای امضا با دقت بررسی شوند. اتصال کیف پول، امضای پیام و تأیید تراکنش سه عملیات متفاوت هستند و کاربران نباید آنها را یکسان در نظر بگیرند.
برای بررسی دقیقتر Blank Wallet بهتر است قابلیتهای حریم خصوصی آن را همراه با محدودیتهای این رویکرد مشاهده کنیم.
✅ توجه ویژه به حفاظت از دادههای مالی کاربران
✅ استفاده از فناوریهای رمزنگاری برای کاهش قابلیت ارتباط میان برخی فعالیتها
✅ ساختار غیرامانی
✅ طراحی به شکل افزونه مرورگر
✅ تمرکز بر تعامل با اکوسیستم Web3
✅ تلاش برای ترکیب تجربه کاربری کیف پول با ابزارهای حریم خصوصی
⚠️ افزایش حریم خصوصی معادل ناشناس بودن مطلق نیست.
⚠️ اطلاعات بلاکچینی تنها بخشی از ردپای دیجیتال کاربر هستند.
⚠️ فناوریها و قابلیتهای پروژه ممکن است در طول زمان تغییر کنند.
⚠️ قراردادهای هوشمند نیز میتوانند دارای ریسکهای فنی باشند.
⚠️ وضعیت حقوقی ابزارهای حریم خصوصی در حوزههای قضایی مختلف یکسان نیست.
بررسی یک کیف پول حریم خصوصی صرفاً با مطالعه توضیحات تبلیغاتی آن کافی نیست. برای ارزیابی فنی بهتر است چند بخش مختلف بررسی شوند.
نوع کیف پول: مشخص شود کیف پول امانی است یا غیرامانی و کنترل کلیدها چگونه انجام میشود.
کد و مستندات فنی: در صورت متنباز بودن پروژه، مخزن کد و مستندات فنی میتوانند اطلاعات بیشتری درباره معماری آن ارائه دهند.
گزارشهای امنیتی: وجود ممیزی امنیتی بهتنهایی تضمینکننده امنیت نیست، اما بررسی گزارشهای ممیزی میتواند به شناخت ساختار و مشکلات شناساییشده کمک کند.
فناوری حریم خصوصی: باید مشخص شود دقیقاً چه اطلاعاتی پنهان میشوند و چه اطلاعاتی همچنان عمومی باقی میمانند.
وضعیت فعلی پروژه: اطلاعات مربوط به چند سال قبل ممکن است دیگر معتبر نباشند. نام پروژه، نسخه نرمافزار، شبکههای پشتیبانیشده و وضعیت توسعه باید از منابع بهروز بررسی شوند.
مجوزهای افزونه: کیف پولهای مرورگری ممکن است برای عملکرد خود به مجوزهای مشخصی نیاز داشته باشند. این مجوزها باید پیش از نصب بررسی شوند.

صرفنظر از اینکه یک کیف پول بر حریم خصوصی تمرکز داشته باشد یا خیر، رعایت اصول امنیتی اهمیت زیادی دارد. عبارت بازیابی یا Seed Phrase نباید در اختیار افراد دیگر قرار گیرد و نباید در وبسایتهای ناشناس وارد شود. کلید خصوصی نیز اطلاعاتی محرمانه است و افشای آن میتواند کنترل کیف پول را در اختیار شخص دیگری قرار دهد. افزونه کیف پول نیز باید از منبع معتبر دریافت شود؛ زیرا افزونههای جعلی میتوانند با نام و ظاهر مشابه پروژههای شناختهشده منتشر شوند. پیش از تأیید تراکنش یا امضای پیام نیز باید جزئیات درخواست بررسی شود. اتصال کیف پول به یک وبسایت به این معنا نیست که تمام درخواستهای بعدی آن وبسایت نیز باید تأیید شوند.
خیر. Privacy و Security دو مفهوم مرتبط اما متفاوت هستند.
حریم خصوصی بیشتر به کنترل اطلاعات و میزان قابل مشاهده بودن فعالیتهای کاربر مربوط میشود. امنیت نیز به حفاظت از کلیدها، داراییها، نرمافزار و دسترسی کاربر در برابر تهدیدها مربوط است. ممکن است یک ابزار از قابلیتهای پیشرفته حریم خصوصی برخوردار باشد اما دارای آسیبپذیری نرمافزاری باشد. برعکس، یک کیف پول میتواند از نظر امنیتی معماری مناسبی داشته باشد اما اطلاعات تراکنشهای آن روی یک بلاکچین عمومی کاملاً قابل مشاهده باشند. بنابراین هنگام ارزیابی کیف پولها، امنیت و حریم خصوصی باید بهصورت جداگانه بررسی شوند.
Blank Wallet یک پروژه کیف پول غیرامانی با تمرکز بر حریم خصوصی بود که برای کاهش قابلیت ردیابی و ارتباط میان برخی فعالیتهای بلاکچینی طراحی شد. این پروژه از قراردادهای هوشمند و فناوریهای رمزنگاری برای ایجاد قابلیتهای مرتبط با حریم خصوصی استفاده میکرد و در نسخههای اولیه تمرکز ویژهای بر اکوسیستم اتریوم داشت.
یکی از مهمترین نکات درباره این پروژه آن است که Blank Wallet در سال ۲۰۲۲ با نام BlockWallet ادامه پیدا کرد. به همین دلیل بسیاری از اطلاعات موجود با عنوان Blank Wallet مربوط به نسخهها و معماری قدیمی پروژه هستند و نباید بدون بررسی تاریخ انتشار به وضعیت فعلی آن تعمیم داده شوند. همچنین استفاده از عبارت «ناشناس بودن» نیازمند دقت است. فناوریهای حریم خصوصی میتوانند مشاهده یا ارتباط برخی دادههای بلاکچینی را دشوارتر کنند، اما این موضوع به معنای تضمین ناشناس بودن کامل نیست. دادههای آنچین، اطلاعات شبکه، ارتباط با DAppها و اطلاعات خارج از زنجیره همگی میتوانند بر سطح واقعی حریم خصوصی تأثیر بگذارند. در نتیجه، برای شناخت کیف پولهایی مانند Blank Wallet باید علاوه بر قابلیتهای ظاهری، معماری فنی، مدل نگهداری کلیدها، فناوری حریم خصوصی، گزارشهای امنیتی و وضعیت فعلی پروژه نیز بررسی شوند.