مقالات
با شروع ماه آگوست تو اجتماع کریپتوکارنسی می بینیم که بیتکوینرها روز استقلال بیتکوین رو به همدیگه تبریک میگن. اما مگه بیتکوین خودش آزاد نیست؟
حقیقت اینکه کل ماجرا برمیگرده به مساله مهم و روی میزِ مقیاسپذیری و افزایش اندازه بلوک تو شبکهی بلاک چین. بیتکوین یک شبکهست مثل بقیه شبکهها و از یک سری کد و کاربر تشکیل شده؛ و مثل هر برنامهی دیگهای برای پذیرش کاربرای جدید و رشد سیستم، نیازمند بهروزرسانی و تغییر هست. توسعهدهندههای بیتکوین بر اساس نیازهای شبکه یک سری تغییرات، که تحت عنوان طرحهای پیشنهادی به نام BIP یا Bitcoin Improvement Proposal منتشر میشه، رو پیشنهاد میکنن و میتونن ایدهها، ویژگیها و به طور کلی تغییرات جدید رو معرفی و اعمال کنند.
به توانایی پردازشی سیستم و شبکهها در پاسخ و تطبیق به افزایش میزان بار (که در اینجا تعداد تراکنشهاست) اصطلاحا مقیاسپذیری گفته میشه. یعنی یک سیستم یا شبکه چه مقدار میتونه به رشد، پاسخ بده. پس بر این اساس شبکهای رو میشه مقیاسپذیر دونست که بتونه خروجی کل خودش رو متناسب با ورودی و افزایش بار، تطبیق بده.
در حال حاضر از جدیترین مسالههایی که توی شبکه بلاک چینِ بیتکوین باید بهش بپردازیم مساله مقیاسپذیری هست. چرا که بر اساس آخرین تحقیق دانشگاه کمبریج شبکه بیتکوین تو سال 2017 ، 2.9 الی 5.8 میلیون کاربر فعال داشته که این تعداد روز به روز افزایش پیدا کرده. به علاوه زمانی که شبکه به اصلاح شلوغ باشه، این موضوع روی قیمت کارمزد تراکنشها تاثیر میذاره. به این شکل که ماینرها ترجیح میدن بلوکی رو استخراج کنن که کارمزد بیشتری رو پرداخت میکنه و به این صورت بلوکها براساس کارمزد و نه زمان، صحتسنجی شده و روی بلاک چین قرار میگیرن. مجموع این مسائل، این موضوع رو به یکی از بحثهای مهم دنیای کریپتوکارنسی تبدیل میکنه.
خب حالا با این مقدمه نسبتا طولانی میتونیم بفهمیمuasf چیه و چرا اولین روز آگوست هر سال روز آزادی بیتکوین نامگذاری شده.
همونطوری که دیدیم میشه به جای استفاده از قدرت هش برای اعمال یک تغییر در شبکه، از قدرت کاربرها استفاده کنیم. User Activated Soft Fork یا به عبارتی انشعاب خفیف ایجادشده توسط کاربران (و نه ماینرها) ینی همه بیایم و از سگویت استفاده کنیم تا این تغییر پذیرفته بشه.
منظورمون از انشعاب این هست که ممکنه در بخشهایی بلاک چین به واسطه قوانین و تغییرات اعمالشدهی جدید منشعب بشه. این جدایی میتونه خیلی متفاوت باشه و مسیری کاملا مجزا از بلاک چین اصلی رو پیش بگیره که در این حالت میگیم یک انشعاب عظیم یا Hard Fork اتفاق افتاده و یا میتونه با تغییرات جزیی و اعمال محدودیتهای خاص در قوانین، بلاک چین رو تغییر بده که بهش میگیم Soft Fork.
خوبیِ سافتفورک این هست که کسی تو شبکه برای دیگری مزاحمتی نداره. برای مثال شما میتونین انتخاب کنین که از سگویت استفاده کنین و یا نکنین؛ این مساله برای سایر کاربران شبکه اشکال ایجاد نمیکنه و درواقع تطبیقپذیر با نسخههای قبلی هست. دقیقا میشه تشبیهاش کرد به آپدیتهای گوشیهامون. اگر شما ابزار الکترونیکیتون رو به نسخه جدید آپدیت نکنید، هنوز هم قادر به اجرای نرمافزارها هستید؛ اما مثلا فلان اپلیکیشن امکان استفاده از یک سری ویژگیها رو بهتون نمیده و میگه روی نسخه قدیمی قابل اجرا نیست. شما میتونین بهروزرسانی رو انجام بدین و یا با نسخه فعلی کارتون رو پیش ببرین.
اینجا هم به همین شکله؛ بعضیها ممکن هست با قوانین جدید خودشون رو تطبیق بدن و بعضیها نه؛ اما همه روی شبکه بلاک چیناند و یک نوع پول رو تبادل میکنند. تنها تفاوت در دادههاییه که توسط هر فرد دیده میشه و همینطور فول نودهای به روزنشده اجازه تایید تراکنشها رو نخواهند داشت. (چون کل بلاک چین رو نمیبینن و بهش دسترسی ندارن پس نمیتونن صحتسنجی انجام بدن.)
پس یک آگوست 2017 روزی بود که سافت فورکی توسط کاربرای بیتکوین روی شبکه اعمال میشد؛ با استفاده از سگویت.
بیتکوین هیچ مرکز و یا مدیری نداره؛ کسی براش کار نمیکنه که ماهانه حقوق بگیره. شبکه بیتکوین از توسعهدهندههای داوطلب تشکیل شده. پس وقتی میگیم یک آگوست روز استقلال بیتکوینه در واقع منظورمون این هست که حتا زمانی که اعمال یک ویژگی برای ارتقای شبکه نیازمند موافقت یه گروه خاص (تو این مثال ما ماینرها) باشه، باز هم شبکه میتونه با خواست اکثریت کار کنه و این ینی شبکه مستقل از وابستگی هست و امیدواریم همیشه همینطور باقی بمونه :)