مقالات
بیت کوین و بلاکچین از شناختهشدهترین اصطلاحات دنیای رمزداراییها هستند. این دو مفهوم آنقدر در کنار یکدیگر استفاده میشوند که گاهی تصور میشود بیتکوین همان بلاک چین است یا بلاک چین تنها برای فعالیت شبکه بیتکوین کاربرد دارد. درحالیکه از نظر فنی، تفاوت مهمی میان این دو وجود دارد. بیت کوین یک شبکه و سامانه انتقال ارزش دیجیتال همتابههمتا است که برای ثبت و تأیید تراکنشهای خود از یک بلاکچین استفاده میکند. در مقابل، بلاکچین نوعی فناوری دفترکل توزیعشده است که میتواند در سامانهها و شبکههای مختلف مورد استفاده قرار گیرد و کاربرد آن به بیت کوین محدود نیست.
بنابراین برای درک بهتر نحوه کار شبکههای غیرمتمرکز، ابتدا باید بدانیم بیت کوین چیست، بلاکچین چگونه کار میکند و ارتباط میان این دو دقیقاً در کدام بخش قرار دارد.
هشدار مهم: این مطلب صرفاً با هدف آموزش و افزایش آگاهی درباره بیت کوین و فناوری بلاکچین تهیه شده است و نباید بهعنوان توصیه برای خرید، فروش، نگهداری یا استفاده از هیچ رمزدارایی یا سرویس مبتنی بر بلاکچین در نظر گرفته شود. کاربران پیش از استفاده از شبکهها، کیف پولها و برنامههای بلاکچینی باید نحوه عملکرد، محدودیتها و ریسکهای امنیتی آنها را بهصورت مستقل بررسی کنند.
بیت کوین (Bitcoin) یک سامانه الکترونیکی همتابههمتا است که ایده اصلی آن در وایت پیپر منتشرشده با نام ساتوشی ناکاموتو مطرح شد. این سیستم برای انتقال مستقیم ارزش میان کاربران بدون وابستگی به یک نهاد مرکزی طراحی شده است. در شبکه بیت کوین، اطلاعات تراکنشها در اختیار یک پایگاه داده مرکزی واحد قرار ندارد. شبکهای از نودها در اجرای پروتکل مشارکت میکنند و تراکنشها و بلاکهای دریافتشده را براساس مجموعه مشخصی از قوانین اعتبارسنجی میکنند.
یکی از مهمترین اجزای بیت کوین، سازوکار اجماع مبتنی بر اثبات کار یا Proof of Work است. در این سازوکار، ماینرها برای ایجاد بلاک معتبر عملیات محاسباتی انجام میدهند. پس از ایجاد و انتشار یک بلاک، سایر نودها میتوانند اعتبار آن را براساس قوانین شبکه بررسی کنند. در طراحی بیت کوین، بلاکها با استفاده از هش رمزنگاریشده به یکدیگر مرتبط میشوند. وجود هش بلاک قبلی در ساختار بلاک بعدی باعث میشود تغییر اطلاعات ثبتشده در گذشته بر پیوندهای رمزنگاریشده بعدی اثر بگذارد. همین ساختار در کنار اثبات کار و قواعد اجماع، دستکاری تاریخچه ثبتشده را دشوار میکند.

بلاکچین (Blockchain) را میتوان نوعی دفترکل دیجیتال توزیعشده دانست که اطلاعات را در مجموعههایی به نام بلاک سازماندهی میکند. بلاکها پس از اعتبارسنجی و براساس قواعد شبکه به یکدیگر متصل میشوند و نسخههای دفترکل میان نودهای مشارکتکننده نگهداری میشود.
یکی از ویژگیهای اساسی این معماری، استفاده از سازوکارهای رمزنگاری برای ایجاد ارتباط میان بلاکها است. هر بلاک میتواند به بلاک قبلی وابستگی رمزنگاریشده داشته باشد؛ بنابراین تغییر اطلاعات قبلی قابل تشخیص است و با اضافهشدن بلاکهای بعدی، تغییر سوابق گذشته دشوارتر میشود.البته همه بلاکچینها ساختار یکسانی ندارند. نحوه مشارکت کاربران، مدل اجماع، سطح دسترسی، شیوه اعتبارسنجی و نوع اطلاعات ذخیرهشده میتواند از شبکهای به شبکه دیگر متفاوت باشد. برخی بلاک چینها عمومی و بدون نیاز به مجوز هستند و برخی دیگر بهصورت مجوزدار طراحی میشوند.
رابطه بیت کوین و بلاکچین را میتوان رابطه یک سامانه مشخص با یکی از فناوریهای بنیادی آن دانست.
بیت کوین برای ثبت تاریخچه تراکنشها و ایجاد هماهنگی میان مشارکتکنندگان شبکه از بلاک چین استفاده میکند؛ اما مفهوم بلاک چین محدود به شبکه بیتکوین نیست.
به بیان ساده تر، بیت کوین یک کاربرد مشخص از معماری بلاکچین است، اما بلاک چین یک مفهوم فناوری گستردهتر محسوب میشود.
پس نمیتوان این دو اصطلاح را به جای یکدیگر استفاده کرد. همانطور که اینترنت یک زیرساخت است و سرویسهای مختلفی میتوانند روی آن فعالیت کنند، فناوری بلاکچین نیز میتواند پایه ایجاد سامانههایی با اهداف متفاوت باشد.
معیار | بیت کوین | بلاکچین |
ماهیت | شبکه و سامانه همتابههمتای انتقال ارزش | نوعی فناوری دفترکل توزیعشده |
دامنه | یک شبکه مشخص | یک مفهوم و معماری گستردهتر |
سازوکار اجماع | اثبات کار | بسته به شبکه متفاوت است |
ساختار دسترسی | عمومی و بدون نیاز به مجوز | میتواند عمومی یا مجوزدار باشد |
واحد بومی | BTC | لزوماً دارای واحد بومی نیست |
قرارداد هوشمند | قابلیتهای برنامهپذیری آن با شبکههای قرارداد هوشمند متفاوت و محدودتر است | بسته به طراحی شبکه میتواند از قرارداد هوشمند پشتیبانی کند |
کاربرد | ثبت و انتقال بیتکوین براساس قواعد پروتکل | ثبت و هماهنگی داده در کاربردهای مختلف |
وابستگی | برای عملکرد خود از بلاک چین استفاده میکند | به بیتکوین وابسته نیست |
اولین تفاوت به ماهیت این دو مفهوم مربوط میشود. بیت کوین نام یک شبکه و پروتکل مشخص است و BTC واحد بومی این شبکه محسوب میشود. در مقابل، بلاکچین نام یک رمزدارایی مشخص نیست، بلکه به نوعی معماری دفترکل توزیعشده اشاره دارد. بنابراین عبارتهایی مانند «بیت کوین و بلاکچین دو رمزدارایی هستند» از نظر فنی صحیح نیست. بلاکچین الزاماً رمزدارایی نیست و حتی هر سامانه بلاکچینی نیز لزوماً ساختاری مشابه بیت کوین ندارد.
بیت کوین در وایت پیپر خود بهعنوان یک سیستم پول الکترونیکی همتابههمتا معرفی شد که امکان انتقال مستقیم میان طرفین را بدون نیاز به یک واسطه مالی مورد اعتماد بررسی میکند.
بلاکچین بهعنوان یک فناوری، هدف واحدی ندارد. بسته به نحوه طراحی، میتوان از دفترکل بلاک چینی برای ثبت و هماهنگسازی انواع مختلف داده استفاده کرد. NIST نیز علاوه بر رمزداراییها، کاربردهایی مانند ثبت داده، مدیریت سوابق و ردیابی زنجیره تأمین را از حوزههای قابل بررسی برای این فناوری معرفی میکند.
شبکه بیت کوین از اثبات کار یا Proof of Work استفاده میکند. ماینرها برای ساخت بلاک روی یافتن یک خروجی معتبر کار میکنند و نودها بلاک منتشرشده را براساس قوانین پروتکل بررسی میکنند.
اما اثبات کار تنها سازوکار ممکن برای بلاک چین نیست. شبکههای بلاک چینی میتوانند از مدلهای متفاوتی برای دستیابی به اجماع و تعیین نحوه ثبت دادههای جدید استفاده کنند. به همین دلیل، ویژگیهای یک بلاک چین را نمیتوان صرفاً براساس ویژگیهای بیتکوین تعریف کرد.
بیتکوین یک شبکه عمومی و بدون نیاز به مجوز یا Permissionless است. مشارکت در شبکه به دریافت مجوز از یک سازمان مرکزی وابسته نیست.
اما بلاک چینها میتوانند بدون نیاز به مجوز (Permissionless) یا مجوزدار (Permissioned) باشند. در شبکههای مجوزدار، ممکن است فقط مجموعه مشخصی از کاربران یا سازمانها اجازه انجام برخی عملیات شبکه را داشته باشند.
بیتکوین دارای قابلیتهای اسکریپتنویسی است، اما معماری آن با شبکههایی که بهطور خاص برای اجرای قراردادهای هوشمند عمومی و برنامههای غیرمتمرکز طراحی شدهاند تفاوت دارد.
برای مثال، در شبکه اتریوم قرارداد هوشمند برنامهای است که روی بلاک چین اجرا میشود و برنامههای غیرمتمرکز میتوانند منطق خود را با استفاده از این قراردادها اجرا کنند. بنابراین قابلیت اجرای قراردادهای هوشمند ویژگی تمام بلاک چینها نیست و به طراحی هر شبکه بستگی دارد.
معیار مقایسه | بیت کوین (Bitcoin) | بلاکچین (Blockchain) |
ماهیت | یک شبکه و پروتکل مشخص برای انتقال ارزش دیجیتال است که BTC واحد بومی آن محسوب میشود. | نوعی معماری دفترکل توزیعشده است که برای ثبت و هماهنگسازی اطلاعات استفاده میشود. |
هدف | ایجاد یک سیستم پول الکترونیکی همتابههمتا برای انتقال مستقیم ارزش بدون نیاز به واسطه مالی مورد اعتماد. | فراهمکردن بستری برای ثبت، اعتبارسنجی و هماهنگسازی دادهها در سامانههای مختلف. |
سازوکار اجماع | از الگوریتم اثبات کار (Proof of Work) برای ایجاد بلاکها و تعیین زنجیره معتبر استفاده میکند. | بسته به نوع شبکه میتواند از سازوکارهای متفاوتی مانند اثبات کار، اثبات سهام یا مدلهای دیگر استفاده کند. |
نوع دسترسی | یک شبکه عمومی و بدون نیاز به مجوز (Permissionless) است که مشارکت در آن به تأیید نهاد مرکزی وابسته نیست. | میتواند عمومی و بدون نیاز به مجوز (Permissionless) یا مجوزدار (Permissioned) باشد. |
برنامهپذیری | از قابلیتهای اسکریپتنویسی پشتیبانی میکند، اما در مقایسه با شبکههای قرارداد هوشمند عمومی محدودیتهای بیشتری دارد. | بسته به معماری شبکه میتواند از قراردادهای هوشمند و برنامههای غیرمتمرکز (DApps) پشتیبانی کند. |
این جدول برای قرارگیری مستقیم در بخش «مهمترین تفاوتهای بیت کوین و بلاکچین» مقاله مناسب است و هر پنج موضوع متن اصلی را پوشش میدهد.
اگرچه جزئیات فنی بلاکچینها متفاوت است، میتوان فرایند کلی بسیاری از آنها را در چند مرحله توضیح داد.
ابتدا کاربر یا یک برنامه، عملیاتی را برای شبکه ارسال میکند. ماهیت این عملیات به نوع بلاک چین بستگی دارد و میتواند شامل انتقال یک دارایی دیجیتال یا درخواست تغییر وضعیت یک برنامه باشد.
درخواست به نودهای شبکه منتقل میشود. نودها براساس قوانین پروتکل، اطلاعات دریافتشده را بررسی میکنند.
شبکه باید مشخص کند آیا درخواست با قواعد پروتکل سازگار است یا خیر. شرایط اعتبارسنجی در همه شبکهها یکسان نیست و به معماری آنها بستگی دارد.
تراکنشها یا اطلاعات معتبر میتوانند در یک بلاک قرار بگیرند. نحوه انتخاب تولیدکننده بلاک و چگونگی پذیرش آن نیز به سازوکار اجماع شبکه بستگی دارد.

بلاک جدید با استفاده از اطلاعات رمزنگاریشده به تاریخچه قبلی متصل میشود. همین ارتباط باعث ایجاد ساختاری زنجیرهای میان بلاکها میشود.
پس از پذیرش بلاک مطابق قواعد شبکه، وضعیت دفترکل بهروزرسانی شده و نودها براساس پروتکل نسخه جدید را دریافت و پردازش میکنند.
مرحله | عنوان | توضیحات |
۱ | ایجاد درخواست یا تراکنش | کاربر یا برنامه، درخواستی مانند انتقال رمزدارایی یا اجرای یک عملیات را به شبکه ارسال میکند. |
۲ | انتشار اطلاعات در شبکه | درخواست به نودهای شبکه منتقل میشود تا براساس قوانین پروتکل بررسی شود. |
۳ | اعتبارسنجی | نودها اعتبار درخواست را بررسی میکنند تا مشخص شود با قوانین و شرایط شبکه مطابقت دارد یا خیر. |
۴ | تشکیل بلاک | تراکنشها یا اطلاعات معتبر در یک بلاک قرار میگیرند و فرایند تولید و پذیرش بلاک مطابق سازوکار اجماع انجام میشود. |
۵ | اتصال بلاکها | بلاک جدید با استفاده از اطلاعات رمزنگاریشده به بلاک قبلی متصل میشود و زنجیرهای از بلاکها شکل میگیرد. |
۶ | بهروزرسانی دفترکل | پس از پذیرش بلاک، وضعیت دفترکل بهروزرسانی میشود و نودهای شبکه اطلاعات جدید را دریافت و پردازش میکنند. |
در بیت کوین، تراکنشهای جدید در شبکه منتشر میشوند و ماینرها مجموعهای از تراکنشها را برای قرارگرفتن در یک بلاک انتخاب میکنند. سپس برای یافتن اثبات کار معتبر تلاش میکنند.
در فرایند اثبات کار، دادههای سربرگ بلاک بارها هش میشوند و ماینر تلاش میکند مقداری پیدا کند که خروجی هش شرایط تعیینشده توسط هدف شبکه را داشته باشد. در وایتپیپر بیتکوین از تغییر Nonce بهعنوان بخشی از این فرایند توضیح داده شده است.
پس از پیدا شدن اثبات کار معتبر، بلاک در شبکه منتشر میشود. نودها آن را بررسی میکنند و تنها در صورت رعایت قوانین پروتکل آن را معتبر میپذیرند. سپس فرایند ایجاد بلاکهای بعدی ادامه پیدا میکند.
خیر. یکی از برداشتهای نادرست رایج این است که هر بلاکچین الزاماً باید یک رمزدارایی قابل انتقال عمومی داشته باشد. بلاکچین یک روش برای ثبت و هماهنگسازی اطلاعات در یک دفترکل توزیعشده است. برخی شبکههای عمومی دارای دارایی بومی هستند، اما میتوان سامانههای بلاک چینی مجوزدار را نیز برای اهدافی مانند ثبت سوابق، قابلیت حسابرسی یا ردیابی اطلاعات طراحی کرد. بنابراین وجود بلاکچین بهتنهایی به معنای وجود یک رمزدارایی مستقل نیست.
خیر. رمزداراییها یکی از شناختهشدهترین کاربردهای بلاکچین هستند، اما این فناوری میتواند در حوزههای دیگری نیز بررسی و پیادهسازی شود. یکی از نمونهها ردیابی زنجیره تأمین است. در چنین ساختاری میتوان سوابق مرتبط با منشأ، جابهجایی یا وضعیت کالاها را میان چند مشارکتکننده ثبت کرد. NIST نیز کاربرد بلاکچین و فناوریهای مرتبط را برای بهبود قابلیت ردیابی دادههای زنجیره تأمین بررسی کرده است.
کاربردهای دیگر میتوانند شامل ثبت سوابق، مدیریت برخی انواع داده، اثبات منشأ اطلاعات و ایجاد زیرساختهای مشترک میان چند سازمان باشند. البته استفاده از بلاکچین همیشه بهترین راهکار برای هر مسئلهای نیست و انتخاب این فناوری باید براساس نیازهای فنی هر سامانه انجام شود.
قرارداد هوشمند یا Smart Contract برنامهای است که روی برخی شبکههای بلاکچینی اجرا میشود. قوانین و منطق موردنظر در کد قرارداد تعریف میشوند و شبکه میتواند اجرای آن را براساس همان قواعد پردازش کند.
برای نمونه، اتریوم بستری برای ایجاد و اجرای قراردادهای هوشمند فراهم کرده است. برنامههای غیرمتمرکز یا DApps نیز میتوانند از قراردادهای هوشمند بهعنوان بخشی از منطق سمت شبکه خود استفاده کنند.
بااینحال، نباید «بلاکچین» و «قرارداد هوشمند» را مترادف دانست. قرارداد هوشمند یکی از قابلیتهایی است که برخی بلاک چینها ارائه میکنند.
یکی دیگر از دستهبندیهای مهم، تفکیک بلاک چینهای عمومی بدون نیاز به مجوز از شبکههای مجوزدار است.

ویژگی | بدون نیاز به مجوز | مجوزدار |
مشارکت | عموماً برای مشارکت عمومی طراحی شده | مشارکت براساس مجوز |
مدیریت دسترسی | بازتر | کنترلشدهتر |
نمونه ساختاری | شبکههای عمومی مانند بیتکوین | سامانههای سازمانی یا کنسرسیومی |
هویت مشارکتکنندگان | ممکن است هویت واقعی برای پروتکل ضروری نباشد | معمولاً کنترل هویت و دسترسی اهمیت بیشتری دارد |
کاربرد | شبکههای عمومی و باز | همکاری میان سازمانها و محیطهای کنترلشده |
این تفاوت نشان میدهد که نمیتوان ویژگیهای بیتکوین را به تمام بلاک چینها تعمیم داد. بیتکوین تنها یکی از مدلهای ممکن برای پیادهسازی یک شبکه مبتنی بر بلاک چین است.
تصور اشتباه | واقعیت |
بیت کوین همان بلاکچین است. | بیت کوین یک شبکه مشخص است که از فناوری بلاکچین استفاده میکند؛ اما بلاکچین یک فناوری گستردهتر با کاربردهای متنوع است. |
هر بلاک چین مانند بیت کوین استخراج میشود. | استخراج مبتنی بر اثبات کار تنها یکی از روشهای تولید بلاک و مشارکت در اجماع است. سایر بلاکچینها ممکن است از سازوکارهای متفاوتی استفاده کنند. |
هر بلاکچین رمزدارایی مخصوص خود را دارد. | وجود بلاکچین الزاماً به معنای داشتن رمزدارایی بومی نیست. برخی شبکهها صرفاً برای ثبت و مدیریت اطلاعات طراحی میشوند. |
اطلاعات بلاکچین کاملاً غیرقابل تغییر است. | بلاکچین با استفاده از رمزنگاری و سازوکارهای اجماع، تغییر سوابق را قابل تشخیص و دشوار میکند؛ اما میزان مقاومت در برابر دستکاری به معماری و امنیت شبکه بستگی دارد. |
بلاکچین همیشه از پایگاه داده معمولی بهتر است. | بلاکچین برای همه سامانهها مناسب نیست. در برخی کاربردها، پایگاه داده متمرکز میتواند سادهتر و کارآمدتر باشد و نیازی به استفاده از بلاکچین وجود نداشته باشد. |
این جدول پنج تصور نادرست رایج را همراه با توضیح فنی و آموزشی آنها پوشش میدهد و برای انتشار در مقاله وبسایت مناسب است.
شناخت این تفاوت باعث میشود مفاهیم دیگری مانند نود، ماینر، الگوریتم اجماع، قرارداد هوشمند، برنامه غیرمتمرکز و دفترکل توزیعشده نیز بهتر درک شوند. زمانی که بیت کوین و بلاکچین یک مفهوم در نظر گرفته شوند، ممکن است ویژگیهای اختصاصی بیت کوین به اشتباه به تمام شبکههای بلاکچینی نسبت داده شود. برای مثال، استخراج مبتنی بر اثبات کار یکی از ویژگیهای بیتکوین است، اما شرط لازم برای وجود هر بلاک چین محسوب نمیشود.
همچنین همه بلاکچینها اهداف مشابهی ندارند. یک شبکه ممکن است برای انتقال یک دارایی دیجیتال طراحی شده باشد، شبکه دیگری اجرای قراردادهای هوشمند را در اولویت قرار دهد و یک سامانه مجوزدار نیز برای ثبت و هماهنگسازی اطلاعات میان چند سازمان ایجاد شود.
بیت کوین و بلاکچین ارتباط نزدیکی با یکدیگر دارند، اما دو مفهوم متفاوت هستند. بیتکوین یک شبکه همتابههمتا با قوانین مشخص است که برای ثبت تاریخچه تراکنشها از بلاک چین و برای اجماع از اثبات کار استفاده میکند. بلاک چین در مقابل، نوعی فناوری دفترکل توزیعشده است که اطلاعات را در ساختاری متشکل از بلاکهای مرتبط با یکدیگر ثبت میکند.
تفاوت اصلی اینجاست که بیت کوین یک پیادهسازی و شبکه مشخص است، درحالیکه بلاک چین یک مفهوم فناوری گستردهتر محسوب میشود.
بلاکچینها میتوانند عمومی یا مجوزدار باشند، از مدلهای اجماع متفاوت استفاده کنند و برای کاربردهای گوناگون طراحی شوند. برخی از آنها از قراردادهای هوشمند و برنامههای غیرمتمرکز پشتیبانی میکنند و برخی نیز اهداف کاملاً متفاوتی دارند.
در نتیجه، برای شناخت دقیق فناوریهای غیرمتمرکز بهتر است بیتکوین را یکی از مهمترین نمونههای استفاده از بلاکچین بدانیم، نه معادل خود بلاکچین.